Category Archives: Bez kategorii

Kalendarz

Posted on by

Kalendarz intencji mszalnych

 

Zapytaj o wolne terminy

    Organy

    Posted on by

    Organy Parafia Komprachcice   

     

     Organy  określane są mianem króla instrumentów, tak m. in. wyraził się o nich Wolfgang Amadeusz Mozart – „W moich oczach i dla moich uszu organy są królem instrumentów”. Określenie to nie dotyczy jedynie ich wielkości czy piękna prospektu organowego  ale również całego bogactwa obejmującego wszystkie rozwiązania techniczne.  To co najbardziej istotne w organach to wnętrze, nie widoczne gołym okiem, umieszczone w szafie organowej.  Szafa zawiera w sobie ogromną ilość elementów składowych  jak  piszczałki grupowane w głosy, co  wpływa na ich różnorodność brzmienia, trakturę gry czyli układ łączący klawiaturę organów z wentylami otwierającymi dopływ powietrza do piszczałek czy system powietrzny, który odpowiada za dostarczenie piszczałkom potrzebnej ilości powietrza by zabrzmiał w nich dźwięk. W bardzo dużym skrócie można stwierdzić, że organy są instrumentem, który łączy w sobie różne dziedziny nauki i techniki jak  architektura, rzemiosło, akustyka, historia sztuki.

    Na przestrzeni wieków powstało bardzo wiele firm specjalizujących się w budownictwie organowym. Na Śląsku Opolskim istnieje szereg instrumentów zbudowanych przede wszystkim przez takie firmy jak:  Schlag und Söhne  ze Świdnicy, Carl Berschdorf z Nysy czy  Rieger (Rieger – Kloss) z Krnova. To właśnie te firmy wiodły prym na terenie naszego województwa. Wśród niewielu instrumentów z terenu Opolszczyzny, które nie powstały w warsztatach organmistrzowskich wyżej wymienionych zakładów, z pewnością należy wskazać na organy z kościoła parafialnego w miejscowości Komprachcice. Jest to jedyny instrument w województwie opolskim, być może jedyny w Polsce, zbudowany przez firmę Steinmeyer und Streebel, Orgel und Harmoniumbau Oettingen – Bayern – Nürnberg. Instrument ten powstał w 1937 roku  po wybudowaniu nowego murowanego kościoła pod wezwaniem św. Franciszka z Asyżu. Front organów ma formę niearchitektoniczną (nie posiada typowego prospektu organowego) co na początku XX wieku było bardzo powszechne. Organy wyposażone są w trakturę elektropneumatyczną, system powietrzny zaopatrują zaś  dwa miechy magazynowe. W stole gry znajdują się dwie klawiatury ręczne i jedna klawiatura nożna. Niebywałym bogactwem tego instrumentu jest jego brzmienie na które składają się 32 głosy. Jest to największy instrument w dekanacie Prószków, który powstał w czasach nowych założeń i koncepcji budownictwa organowego. Niezwykle bogata różnorodność brzmieniowa tego instrumentu pozwala nie tylko na wykonywanie akompaniamentu liturgicznego podczas mszy świętej ale również literatury organowej. Trzeba także podkreślić mnogość różnych rozwiązań technicznych rzadko spotykanych w organach o takiej ilości głosów jak  wolne kombinacje, ułatwiające sprawne posługiwanie się różnymi zestawami barw, łączniki poszerzające zakres brzmienia i dynamiki, tremolo, wałek crescendo czy nawet szafa ekspresyjna.

    Bardzo często zwraca się jedynie uwagę na zewnętrzny wygląd organów, który tak naprawdę ma niewielki wpływ na ich brzmienie czy sprawność techniczną. O brzmieniu i jego pięknie decyduje przede wszystkim to co znajduje się w środku szafy organowej. By organy mogły cieszyć uszy swoim pięknem muszą być w pełni sprawne. Dbałość o organy piszczałkowe to proces długotrwały i systematyczny. Jest to przecież „muzyczna machina”, która z czasem podlega procesowi zużycia. Mała świadomość wielowymiarowej wartości kulturowej organów powoduje bardzo często destrukcję wielu zabytkowych instrumentów.

    By jednak zakończyć optymistycznym akcentem należy zauważyć, że w ostatnim czasie coraz częściej dostrzega się znaczenie historyczne, muzyczne czy kulturowe organów piszczałkowych a w ostatnich dziesięciu latach, jedynie na terenie diecezji opolskiej, wyremontowano już ponad sto instrumentów!

     

    Ruch Szensztacki

    Posted on by

    Ruch Szensztacki

    Założycielem Międzynarodowego Ruchu Szensztackiego jest Ojciec Józef Kentenich (1885-1968), który powołał do życia wspólnoty rodzin, matek, mężczyzn, młodzieży męskiej, żeńskiej oraz kapłanów i sióstr. Wszystkie wspólnoty dążą do urzeczywistnienia wiodącej idei Założyciela – wychowanie nowego człowieka w nowej społeczności. Uznanie dla prawd głoszonych przez Ojca Kentenicha sięga daleko poza ramy samej Rodziny Szensztackiej. Poprzez swój system wychowania dał on odpowiedź na pytanie obecnych czasów i stał się duchowym przewodnikiem dla wielu ludzi. Jego ujmująca zakorzeniona w Bogu osobowość oraz duchowe dziedzictwo, inspirujące wiele osób do poszukiwania głębszego życia religijnego. Tym, co jednoczy wszystkie wspólnoty w wielu krajach świata w jedną wielką rodzinę jest przymierze miłości z Matką Bożą. Ojciec Kentenich określa je jako głęboko rozumiane odnowienie, umocnienie i zabezpieczenie przymierza zawartego na Chrzcie św. Założyciel Ruchu ukazywał w Maryi obraz najdoskonalszego człowieka oraz najlepszy wzór dla przeżywania chrześcijaństwa.

    Szensztacki Instytu Sióstr Maryi jest jednym z sześciu instytutów życia konsekrowanego wchodzącym w skład międzynarodowego Dzieła Szensztackiego. Został założony przez Ojca Józefa Kentenicha w 1926 roku. Siostry, żyjąc w przymierzu miłości z Matką Bożą Trzykroć Przedziwną, swoją pracą i modlitwą służą Kościołowi w odnowie i ewangelizacji świata. W Polsce Siostry rozpoczęły działalność w 1946 roku. Wypełniają swoje powołanie poprzez pracę apostolską i formacyjną w duchu charyzmatu Założyciela wśród rodzin, matek i dziewcząt i dzieci. Realizują także powołanie kontemplacyjne oraz misyjne w Rosji i na Białorusi. Duchowym Centrum Ruchu Szensztackiego jest sanktuarium, w którym Maryja jest czczona w słynącym łaskami obrazie Matki Bożej Trzykroć Przedziwnej i Zwycięskiej Królowej z Szensztatu. W dniu 18 października 1914 roku Ojciec Józef Kentenich jako pierwszy zawarł przymierze miłości z Maryją. Obecnie takie sanktuaria istnieją w wielu krajach świata, jest ich ponad 150. W diecezji opolskiej w Winowie.

    Zasadniczym celem Ruchu Szensztackiego zgodnie z charyzmatem Założyciela jest:

    W przymierzu miłości z Maryją umacniać i odnawiać wartości chrześcijańskie i w ten sposób urzeczywistniać ewangeliczną dewizę bycia „solą ziemi i światłością świata”.

    Sanktuarium Matki Bożej Trzykroć Przedziwnej

    Sanktuaria MTA są budowane na wzór kaplicy w Schönstatt [Vallendar k. Koblencji (Niemcy)], w której miało miejsce założenie Ruchu Szensztackiego. We wnętrzu sanktuarium znajduje się barokowy ołtarz z obrazem Matki Bożej, figury Apostołów Piotra i Pawła oraz figura św. Michała Archanioła. Obraz Maryi z Dzieciątkiem został umieszczony w sanktuarium w Szensztacie w 1915 roku. Jest on dziełem włoskiego malarza Ligi Crosio (1835-1915). Ojciec Józef Kentenich oraz jego wychowankowie zwracali się do Maryi wezwaniem - Trzykroć Przedziwna. Tytuł ten przyjęli od Kongregacji Mariańskiej istniejącej w XVI wieku w Bawarii, która pod opieką Maryi Trzykroć Przedziwnej przyczyniła się do obrony katolicyzmu przed wpływami reformacji w tamtym regionie. Matka Boża przedstawiana na obrazie w sanktuarium szensztackim czczona jest pod tytułem: "Matka Boża Trzykroć Przedziwna". Tytuł ten wskazuje na wyjątkowe działanie Boga w Trójcy Świętej Jedynego w osobie Maryi jako:
    – wybranej córce Boga Ojca
    – Matce Syna Bożego
    – oblubienicy Ducha Świętego.

    Sanktuarium w diecezji opolskiej jest w parafii Winów.

    Rodziny Szenstackie od kilku lat istnieją w parafii Komprachcice. Jest obecnie 9 rodzin.

    Co miesiąc mają spotkania formacyjne ze Mszą św.

    Siostry Służebniczki

    Posted on by

    HISTORIA SZCZEGÓŁOWA PLACÓWKI SIÓSTR SŁUŻEBNICZEK N.M.P.N.P  W KOMPRACHCICACH.

    Siostry przybyły do Komprachcic dnia 17.07.1925 r., na życzenie tamtejszego proboszcza ks. Szuberta. Początkowo mieszkały jako lokatorki, gdyż dom, który miały zająć wymagał remontu. Po przeprowadzeniu remontu siostry rozwinęły swoją działalność: prowadziły ochronkę, zajęły się ambulatoryjna opieką chorych, nie tylko w Komprachcicach ale i w sąsiednich wioskach: w Polskiej Nowej Wsi, w Chróścinie Opolskiej, w Dziekaństwie, w Osinach, w Chmielowicach.

    Wkrótce ochronka okazała się za mała; już od początku uczęszczało do niej 70 dzieci. W tej sytuacji Zgromadzenie postanowiło wybudować własny dom. Plac pod jego budowę ofiarowała Parafia. W dniu 19 czerwca 1925 r. położono kamień pod budowę, a już w listopadzie siostry wprowadziły się do nowego domu. Budynek nazwano domem św. Otylii. Mieścił on w sobie mieszkanie dla sióstr, ochronkę, szkołę robót ręcznych i gospodarstwa domowego oraz przytułek dla starców. Oprócz tej działalności siostry zajmowały się pracą wśród młodzieży, uczyły robót ręcznych w szkole powszechnej – szczególnie dziewczęta, które pracowały na roli, katechizowały, były czynne w Kongregacji Mariańskiej. Poza tym udzielały się na kursie bezrobotnych, opiekowały się osobami chorymi na gruźlicę i małymi dziećmi.

    W czasie działań wojennych w latach 1944/45 dom sióstr został uszkodzony. Siostry pracowały wówczas wśród dzieci w ochronce i zajmowały się pielęgnacją chorych, a także służyły pomocą w parafii. W 1951 r. siostry ochroniarki zostały przez władze państwowe zwolnione. Przedszkole zostało przeniesione do starej szkoły, a w domu sióstr otwarto Ośrodek Zdrowia. Siostry zatrudniono do sprzątania. W dniu 03.08.1954 r. siostry zostały przymusowo wysiedlone do Staniątek. Stamtąd wróciły po dwóch latach i pięciu miesiącach, w grudniu 1956 r. W swoim domu nie mogły zamieszkać. Kilka dni nocowały na plebanii i u życzliwych ludzi. Stopniowo jednak odzyskiwały pomieszczenia w swoim domu. Był on prawie całkowicie zajęty przez Wydział Zdrowia. Mieściła się tu Izba Porodowa. Siostry były zatrudnione w parafii, a w domu przy paleniu w piecach.

    We wrześniu 1969 r. została zlikwidowana Izba Porodowa, a w październiku tegoż roku siostry urządziły w domu oratorium. W dniu 15 października1971 r. w miejsce zlikwidowanej Izby Porodowej otwarto Ośrodek Zdrowia, który zajął I-sze piętro, a później otwarto jeszcze w domu Aptekę.

    W 1975 r. dom sióstr, który przez całe lata zajmowało państwo, przeszedł znów na własność Zgromadzenia. Apteka i Ośrodek Zdrowia nadal pozostały w budynku. Dom zwrócono Zgromadzeniu w bardzo zniszczonym stanie, wszystko wymagało remontu. Przez cały czas siostrom nie wolno było remontować domu , a Wydział Zdrowia też nie przeprowadzał żadnych remontów.

    W dniu 26 października 1976 r. siostry obchodziły w Komprachcicach 50-lecie pobytu na placówce. Ich działalność obejmowała wtedy katechizację, opiekę nad chorymi i pracę w zakrystii. Stopniowo zaczęto przeprowadzać remonty.

    W dniu 02.12.1985 r. Apteka oddała siostrom jeden pokój, w którym została urządzona kaplica p.w. Niepokalanej. Jej poświęcenie miało miejsce dnia 18.12.1986 r.

    W dniu 13.09.1990 r. Apteka oddała siostrom pokój w suterenach; od tej chwili pomieszczenia suteren należą w całości do Sióstr.

    W lipcu 1996 r. ZOZ przekazał Zgromadzeniu pomieszczenia w budynku zajmowane dotychczas przez Ośrodek Zdrowia i Aptekę. Wówczas Zgromadzenie postanowiło otworzyć w domu ochronkę dla dzieci, w związku z czym przystąpiono do przeprowadzenia kapitalnego remontu, gdyż dom tego wymagał.

    Na placówce pozostały trzy Siostry, które podjęły prace przy parafii; katechizację, Dzieci Maryi i zakrystię. Równocześnie przygotowują ochronkę, która ma służyć dzieciom- jak to było od początku istnienia tego domu.

    Dnia 02.09.2002r. została otwarta ochronka po 51 latach.

    Dzisiaj prężnie działa Ochronka. Przyjmuje do 35 dzieci.

     

    Historię tworzyły między innymi;

    Przełożone:

    1925-1932         S.M. Auksencja

    1932-1938         S.M. Immaculata

    1938-1944         S.M. Wirginia

    1944-1945         S.M. Lioba

    1945-1949         S.M. Egwina

    1949-3.08.1954 S.M. Walentyna

    ...................................................................

    1957-1963         S.M.Magina

    1963-1969         S.M. Amelia

    1069-1975         S.M. Eufrazja

    1975-1981         S.M. Restituta

    1981-1982         S.M. Specjoza

    1982-1988         S.M. Armela

    1988-1995         S.M. Aniela

    1995-1998         S.M. Marta

    1998-2004         S.M. Daniela

    2004-2007         S.M.Salutaria

    2007-2013         S.M. Jolanta

    2013-2016         S.M. Paulina

    2016-2016         S.M. Augustyna

    2016                  S. M. Carissima

    ....................................................................

    Oraz:

    S.M. Marcia        1932-1973

    S.M. Marciana    1941-1974

    S.M. Józefina      1991-1996

    S.M. Medarda     1991-2010

    S.M. Alberta        1998-2004

    S.M. Augustyna  2006-2016

    S.M. Amabilis     2016

     

     

    III Zakon

    Posted on by

    III Zakon św. Franciszka

    "Prócz pierwszego i drugiego zakonu franciszkańskiego duchowością św. Franciszka żyją jeszcze liczne inne męskie i przede wszystkim żeńskie wspólnoty zakonne, opierające się na Regule trzeciego zakonu. Niektóre wspólnoty męskie tego typu zostały w 1447 roku podniesione przez papieża do rangi zakonu o ślubach uroczystych. Tak powstał Trzeci Zakon Regularny (skrót: TOR). Najwięcej zgromadzeń zakonnych opartych na Regule trzeciego zakonu powstało w ciągu dwóch ostatnich stuleci. W XIX wieku, wobec nowych problemów społecznych wyłaniających się w związku z rozwojem przemysłu i odchodzenia Kościoła od mas robotniczych, zwrócono na nowo uwagę na osobę św. Franciszka z Asyżu. Ten święty pokorny i cierpliwy, ubogi i rycerski mógł stać się szczególnie bliski wyzyskiwanym, upokarzanym robotnikom. Nowe styuacje wymagały nowych, bardziej elastycznych form życia zakonnego, pozwalających na zbliżenie się do ubogich i potrzebujących, dzielenie z nimi losu, pójście nawet do fabryk, aby wszędzie świadczyć o Chrystusie i Jego Ewangelii. Istnieją dziś setki takich zgromadzeń franciszkańskich. Niektóre z nich używają habitu zakonnego, inne natomiast pozostają przy stroju świeckim. Osoby do nich należące obecne są w szpitalach, przytułkach, przedszkolach, bibliotekach, jadłodajniach; katechizują i pełnią posługi w kościołach.
    Należy wspomnieć, że pragnienie naśladowania św. Franciszka istnieje nie tylko wśród katolików, ale i w niektórych innych wyznaniach chrześcijańskich: u anglikanów i protestatntów. Choć niegdyś, w XVI wieku, odrzucili oni życie zakonne, już od schyłku zeszłego stulecia powstają wśród nich zgromadzenia zakonne nawiązujące do franciszkańskiej duchowości; członkowie niektórych z nich doszli do pełnej jedności z Kościołem Katolickim." /Cytat ze strony franciszkańskiej/

    Św. Franciszek zapoczątkował też, prawdopodobnie w 1221 roku, trzeci zakon dla ludzi żyjących w świecie. Nie wymaga on opuszczenia dotychczasowego środowiska, rezygnacji z małżeństwa czy z pełnienia zadań świeckich. Pierwszych świeckich naśladowców św. Franciszka zwano braćmi od pokuty, a dziś używa się nazwy Franciszkański Zakon Świeckich.
    Począwszy od XIII wieku świeccy tercjarze franciszkańscy zaznaczyli się w dziejach Kościoła, by wspomnieć tylko św. Ludwika (+1270), króla Francji, czy św. Elżbietę (+1231), córkę króla Węgier Andrzeja II. Do tercjarstwa należeli ludzie wszystkich stanów, mieszczanie i chłopi, rycerze i władcy, a także księża diecezjalni, biskupi, kardynałowie i papieże.
    Po Soborze Watykańskim II, który zwrócił szczególną uwagę na obecność i świadectwo katolików świeckich we wszystkich środowiskach, odnowił się także trzeci zakon. W 1978 roku Paweł VI zatwierdził jego obecnie obowiązujcą Regułę, a w 1990 Jan Paweł II - nowe Konstytucje. Wszyscy katolicy - dzieci, młodzież i dorośli - mogą, idąc za Bożym wezwaniem, wprowadzać w życie Ewangelię, żyjąc duchowością Franciszkańskiego Zakonu Świeckich. W Europie Środkowo-Wschodniej tercjarze mają pięknie, wielowiekowe tradycje, sięgające średniowiecza. Na przełomie XIX i XX wieku trzeci zakon, odnowiony wówczas przez papieża Leona XIII, przyczynił się tam w dużej mierze do odrodzenia katolicyzmu. Tercjarzami franciszkańskimi byli bowiem ludzie świeccy, kapłani i biskupi, którzy cierpieli za wiarę w ostatnich dziesięcioleciach, między innymi kard. Alojzije Stepinac (+1960), arcybiskup Zagrzebia; kard. Stefan Wyszyński (+1981), prymas Polski, i kard. Frantisek Tomasek, arcybiskup Pragi. Kiedy po latach otwierano ponownie kościoły na terenach byłego Związku Radzieckiego, wśród pierwszych pamiątek, jakie się w nich pojawiały, były sztandary tercjarskie. Świadczą one o przetrwaniu idei franciszkańskiej pomimo prześladowań, które przez długie lata nie pozwalały na działalność trzeciego zakonu.

    „Kochajcie miłość, bo miłość nie jest kochana!”·

    św. Franciszek

    Św. Biedaczyna z Asyżu pozostawił po sobie Kościołowi trzy zakony: Braci Mniejszych (franciszkanie), Ubogie Panie (klaryski) oraz Braci i Sióstr od Pokuty (tercjarze). Co ostatni, założeni w 1221 r., byli najczęściej ludźmi świeckimi, pragnącymi rozpalić w swych rodzinach, środowiskach, społeczeństwach, ową wielką seraficką miłość. Pierwszy biograf św. Franciszka tak pisał o nim i o pierwszych franciszkańskich tercjarzach: Wielu zaniechało trosk światowych i pod wpływem życia i nauki świętego Ojca Franciszka nabywało poznania siebie i zapragnęło miłości i czci dla Stwórcy. Wielu z ludu, szlachcice i plebejusze, duchowni i świeccy, dotknięci tchnieniem Bożym, zaczęli się garnąć do świętego Franciszka, pragnąc na stałe walczyć pod jego wodzą i kierownictwem (...) Na jego wezwanie odnawia się Kościół Chrystusowy obojga płci i zwycięsko kroczą trzy wojska dążących do zbawienia według jego wzoru, Reguły i nauki. Wszystkim podał normę życia i wskazał drogę zbawienia odpowiednią dla każdego stanu (1 Cel. 37).

     

    „Wierne spełnianie prac i obowiązków jest najlepszym sposobem służenia Bogu.”

    bł. Honorat

     

    Sposób życia tercjarzy

     

    Reguła tercjarska nie zobowiązuje ani do wyjątkowych praktyk, ani do spełniania wielkich, pokazowych dzieł. Tercjarz jest jakby zakonnikiem, żyjącym w świecie, na zewnątrz ukrytym, jak jego Mistrz z Nazaretu. Dociera on tam, gdzie jego współbracia z Pierwszego Zakonu dotrzeć nie mogą. O warunkach przyjęcia do nowicjatu oraz o szczególnych obowiązkach i prawach członków mówi zamieszczona niżej Reguła.

     

    „Ktokolwiek zachowuje Regułę Trzeciego Zakonu, jest prawdziwym chrześcijaninem, jest to dusza zbawiona.” 

    papież Leon XIII.

     

    „Uświęcaj siebie i uświęcaj innych”

    bł. ojciec Pio z Pietrelciny

     

    Cel tercjarstwa franciszkańskiego

     

    Należeć do Trzeciego Zakonu, to nic innego, jak we franciszkańskiej prostocie wypełniać Ewangelię naszego Pana Jezusa Chrystusa – każdy zgodnie ze swym powołaniem, zarówno w życiu konsekrowanym, jak i świeckim.

    • Reguła tercjarska niesie nieocenioną pomoc w uświęceniu osobistym, o czym świadczy wielość świętych i błogosławionych tercjarzy.
    • Sposób życia franciszkanów świeckich roznieca ogień miłości i cnót wszelkich w rodzinach.
    • Tercjarstwo jest skarbem parafii. Jeden z wielkich tercjarzy, św. Proboszcz z Ars, mówił: Trzeci Zakon jest dziełem najgodniejszym propagowania w parafii, ponieważ jest on najpotężniejszym środkiem gromadzenia miłości w sercach.
    • Również dla społeczeństw, jak nauczał Benedykt XV, Trzeci Zakon jest cudownie skutecznym lekarstwem, ponieważ społeczeństwa składają się z rodzin, a te, będąc tercjarskimi, przepełnione są cnotami Jezusa Chrystusa. Ojciec Święty Pius XI pisał: Franciszek (...) przez ustanowienie trzech zakonów, położył podwalinę pod budowę nowego społeczeństwa, przetworzonego do gruntu na modłę ewangeliczną.

    Tak więc tercjarstwo obejmuje swoim apostolstwem przykładu i słowa całą rzeczywistość Kościoła. Jeśli zaś dawniej potrzeba było tercjarzy, o ile bardziej dzisiaj! My, tercjarze starej daty, mówimy wam: Bądźcie tercjarzami, prawdziwymi tercjarzami (Pius XI).

    Polska tradycja tercjarska

    Również Polska, a może przede wszystkim Polska, bogata jest w tradycję tercjarską. Nie kto inny jak bł. Honorat Koźmiński powołał do życia liczne zgromadzenia zakonne żyjące Regułą Trzeciego Zakonu. Przy nich zbierali się również tercjarze świeccy, którzy razem z regularnymi (tzn. składającymi śluby wieczyste) stanowili pod koniec XIX wieku kilkanaście tysięcy osób! Mogli oni na raz zajmować się ok. 100 tys. podopiecznych (przytuliska, nauka katechizmu, domy starców itp.) Dzieło to miało ogromny wpływ na przetrwanie Polski i polskości.

    Także nasza Ojczyzna wydała tercjarzy wyniesionych na ołtarze. Wśród nich są m.in. bł. Dorota z Mątowów, bł. Maria Angela Truszkowska, bł. Józef Sebastian Pelczar czy św. Albert Chmielowski. Czy dzisiaj w naszym kraju miałoby zabraknąć prawdziwych naśladowców św. Franciszka?

     

    Kto może zostać tercjarzem lub członkiem Bractwa Paska Św. Franciszka

     

    Do Trzeciego Zakonu św. Franciszka może być przyjęty każdy, kto ukończył 14 rok życia i pragnie udoskonalania się w cnotach. Przez pierwszy rok tercjarz jest nowicjuszem. Poznaje Regułę, Konstytucje, zwyczaje, rozważa decyzję bycia członkiem Trzeciego Zakonu przez całe życie. Jeśli zaś ma ktoś nabożeństwo do św. Franciszka, pragnie go naśladować, lecz nie osiągnął jeszcze wymaganego wieku, może wstąpić do Bractwa Paska Św. Franciszka. Obowiązki są tam lżejsze, stąd mogą do niego należeć także dzieci. Często jest to rodzajem aspirantury to Trzeciego Zakonu, jednak nie zawsze. Dla przykładu: św. Bernadeta Soubirous, św. Franciszek Salezy, czy św. Józef Kalasanty byli członkami Bractwa Paska Św. Franciszka, nigdy nie wstępując do Trzeciego Zakonu. Reguła Leona XIII jest regułą złagodzoną (nie co do wymagań moralnych, ale co do praktyk zewnętrznych). Poza tym nie obowiązuje ona pod karą grzechu. A gdyby ktoś jeszcze miał wątpliwości, istnieje możliwość uzyskania pewnych dyspens, kiedy zachodzi taka konieczność. Nie chodzi więc o rzeczywiste przeszkody, ale jedynie o brak szczodrości serca. Czyż Ofiarodawca tak świętej i prostej drogi franciszkańskiej nie jest godzien, aby mu hojnie odpowiedzieć fiat?

     

     

     III Zakon w parafii Komprachcice

    Wspólnota Franciszkańska Zakonu Świeckich przy parafii św. Franciszka z Asyżu w Komprachcicach  została erygowana 12 listopada 2003 r.

     

    Obecnie wspólnota liczy 9 członków z Komprachcic i 5 członków z Prószkowa.

    Modlitewne spotkania odbywają się raz w miesiącu w kościele w Komprachcicach.

    Róże różańcowe

    Posted on by

    Róże różańcowe

    Spośród wszystkich nabożeństw do Matki Zbawiciela, najbardziej znany i rozpowszechniony jest różaniec. Tradycja podaje, że sama Maryja nauczyła tej modlitwy św. Dominika. Faktem jest, że właśnie dominikanie przyczynili się w XVI wieku do rozpowszechnienia różańca. Papież Paweł VI nazwał tę modlitwę "streszczeniem Ewangelii", a Jan Paweł II powiedział: "Różaniec jest moją codzienną i umiłowaną modlitwą (...) cudowną w swej prostocie i swej głębi".

    Dla bardzo wielu modlitwa różańcowa jest jak „chleb powszedni” - nie mogą bez niej żyć. Jest modlitwą prostą, a jednocześnie kompletną pod każdym względem. Różaniec uczy prawd wiary i pomaga w życiu.

    Obecnie jest różaniec modlitwą bardzo praktyczną. Nie potrzeba ani książeczki, ani światła, ani specjalnego miejsca. Można go odmawiać zawsze i wszędzie - w podróży, w czasie bezsennych nocy, w chorobie, na spacerze... Można jeszcze spotkać starszych ludzi, którzy idąc drogą mają ręce splecione różańcem.

    Róże różańcowe

    Szczególną formą propagowania tej modlitwy są tzw. róże różańcowe, zwane również Żywym Różańcem lub Bractwem Różańcowym.

    Ciche, anonimowe osoby, które przez dziesięciolecia czasem należą do Żywego Różańca. Gdy umierają na trumnie mają położony drewniany różaniec, w niektórych parafiach wieniec z róż. Ile dobra stało się za przyczyną ich modlitwy, wie tylko Bóg.

    W Parafii jest pięć grup różańcowych (każda liczy 20 osób). Istnieją także dwie grupy dorosłych, którzy swoją modlitwą obejmują dzieci.

     Różaniec jest odmawiany przed każdą Mszą św.

    Szafarze

    Posted on by

    Świeccy Szafarze Komunii świętej

     

    Nadzwyczajny szafarz Komunii świętej pełni posługę podczas Mszy świętej lub poza Mszą świętą.

    ·        Posługa podczas Mszy świętej

    Nadzwyczajny szafarz szczególnie pomaga w rozdawaniu Komunii św.

    ·        Posługa poza Mszą świętą

    Do zasadniczych obowiązków nadzwyczajnego szafarza Komunii św. należy również pomoc w zanoszeniu jej chorym i niepełnosprawnym. Synod Biskupów poświęcony Eucharystii zaznacza, że nadzwyczajnych szafarzy Komunii świętej zachęca się, by troszczyli się o osoby obłożnie chore i w podeszłym wieku, które nie mogą fizycznie uczestniczyć w liturgii eucharystycznej w kościele.

    W Parafii Komprachcice Szafarze Komunii świętą pomagają w rozdawaniu Komunii Świętej w czasie Mszy św. i regularnie, w każdą niedzielę i święta,  zanoszą ją chorym (ok. 25).

    Szafarze parafii Komprachcice:

    Od grudnia 2000 r.:

    1.     Werner Kochanek

    2.     Gerard Pietruszka

    3.     Paweł Zyzik

    Od grudnia 2005 r.:

    4.     Norbert Kauczok

    5.     Piotr Szewczyk

    Od grudnia 2010 r.:

    6.     Mariusz Pach

    Od grudnia 2017 r.

    7.     Andrzej Labusga

    Porządek nabożeństw

    Posted on by

    Porządek nabożeństw

    Niedzielne Msze św.

    18.00 - Niedzielna Msza św. w sobotni wieczór

    7.00 - Msza św.
    8.30 - Godzinki NMP, Koronka do Miłosierdzia Bożego
    9.00 - Msza św.

    11.00 - Msza św.

    15.00 - Nabożeństwo popołudniowe (od października do czerwca)

    Msze św. w święta nakazane:
    9.00 i 18.00

    Msze św. w tygodniu:

    Poniedziałek - 18.00
    Wtorek - 7.00
    Środa - 18.00
    Czwartek - 7.15 Msza św. szkolna i 18.00
    Piątek - 18.00, dodatkowo w I piątek miesiąca o 7.00
    Sobota - 8.00 i 18.00 (niedzielna)

    Przed Mszami św. - różaniec

    Msze św. Roratnie w tygodniu o godz. 18.00

    Nabożeństwo Godziny Świętej:

    I czwartek miesiąca g. 17.00

    Nabożeństwo I sobót miesiąca

    7.45 różaniec wynagradzający - Msza św. - rozważanie. 

    Godzina Miłosierdzia:

    W każdą sobotę o godz. 17.00

    Nabożeństwa majowe i różańcowe:
    godz. 18.00

    Od maja do października - każdego 13. dnia miesiąca o godz. 20.00 WIECZÓR FATIMSKI (Msza św. i procesja różańcowa)

    Sakrament Pokuty:
    - przed Mszami św.

    - w sobotę  od godz. 17.30

    Intencje mszy św.

    Posted on by

    PORZĄDEK NABOŻEŃSTW  

     

    NIEDZIELA - UROCZYSTOŚĆ ZESŁANIA DUCHA ŚWIĘTEGO - 20 MAJA 2018

      700 - 1. Za †† siostrę Marię Materlik, rodziców Marię i Mikołaja, brata Bernarda, rodziców Annę i Pawła

    Duda, siostrę Cecylię, braci, †† z pokrew. obu stron, d.cz.c. oraz o błog. Boże i zdrowie w rodzinie.

    2. Za †† Marka Kosydar, rodziców Edwarda i Natalię, †† z pokrew. oraz o błog. Boże i zdr. wo rodz.

    900 – 1. Do B.Op., MB z podzięk. za otrzym. łaski z prośbą o dalsze Boże blog. i zdrowie w posłudze

                   biskupiej z ok. 70 roczn. ur. ks. Abp Wiktora Skworca.

               2. Za †† matkę Marię Solloch, mężów Jerzego i Józefa, syna Rainharda Molek, Piotra i Annę Langner,

    Franciszka i Gertrudę Molek, †† z pokrew. oraz o blog. Boże i zdrowie w rodzinie.

    1100 - 1. Do. B.Op., MB z podzięk. za otrzym. łaski z prośbą o dalsze Boże błog. i zdrowie w rodzinie z ok. 89

    roczn. ur. Emilii i 60 roczn. ur. syna Jana oraz za †† męża Władysława, syna Kazimierza, synową

    Barbarę, †† z pokrew.

    2. Poślubna: Kochanek - Szczyrk.

    3. Za †† rodziców Gertrudę i Franciszka Czernia, męża Jerzego Mikolas, syna Romana, dziadków z obu stron, Barbarę Niestrój, Edeltraud i Pawła Borman, †† z pokrew. oraz o błog. Boże i zdr. w rodzinie.

    1500 - Nabożeństwo majowe przy kapliczce w Osinach

     

    PONIEDZIAŁEK - 21 MAJA 2018 - ŚWIĘTO NMP, MATKI KOŚCIOŁA

     900 – INTENCJA WOLNA

    1800 – Nabożeństwo majowe

    - Za †† męża i ojca Józefa Majer w 8 roczn. śm., jego rodziców Piotra i Klarę Majer, rodziców Karola i Helenę Lampa, dziadków z obu stron, Herberta i Barbarę Notka, †† z pokrew. oraz o błog. Boże i zdrowie w rodzinie.

     

    WTOREK - 22 maja 2018 - wspomn. św. Rity z Cascii, zak.

      700 -  INTENCJA WOLNA

    1800 - Nabożeństwo majowe

     

    ŚRODA - 23 maja 2018

    1800 - Nabożeństwo majowe

    - Do B.Op., MB z podzięk. za otrzym. łaski z prośbą o dalsze Boże blog. i zdrowie w rodzinie z dn. ur.

    Urszuli Hajzyk.

     

    CZWARTEK - 24 maja 2018  

    ŚWIĘTO JEZUSA CHRYSTUSA NAJWYŻSZEGO I WIECZNEGO KAPŁANA

      7.15 – INTENCJA WOLNA

    1100 - Ślub: Majer Sonia - Kot Paweł

    1800 - Nabożeństwo majowe

    - Za †† ojca Gintra Heinze w roczn. śm., matkę Stefanię Heinze, †† z pokrew. Pluta, Heinze, d.cz.c. oraz o

    błog. Boże i zdrowie w rodzinie.

     

    PIĄTEK - 25 maja 2018

    1800 – Nabożeństwo majowe

    - Labusga

    SOBOTA - 26 maja 2018

      800 - Do B.Op., MB z podzięk. za otrzym. łaski z prośbą o dalsze Boże blog. i zdr. w rodzinie z ok. ur. Teresy.

    1000 - SAKRAMENT POKUTY DZIECI I KOMUNIJNYCH.

    1700 - Godzina Miłosierdzia

    1800 – Nabożeństwo majowe

    1. Tomaszek

    2. Za † Józefę Kominek - od brata Czesława z rodziną.

    NIEDZIELA - UROCZYSTOŚĆ NAJŚWIĘTSZEJ TRÓJCY - 27 MAJA 2018

    I KOMUNIA ŚWIĘTA

      800 - 1. Do trójcy Przejaśw.., MBNP z podzięk. za otrzym. łaski z prośba o dalsze Boże błog. i zdrowie w

    rodzinie oraz za †† męża i ojca Huberta, rodziców z obu stron, brata Józefa, bratową Rozalię, kuzyna

    Wernera, ciotki Teresę i Helenę, †† z pokrew. Duda, Zyzik, d.cz.c.

    2. Za †† rodziców Jana i Jadwigę Ledwig, braci Waltra i Rudolfa, męża Ernesta Gwóźdź, jego rodziców i

    rodzeństwo, szwagra Wernera i jego rodziców, Marię i Jerzego Dudek, †† z pokrew. Ledwig, Gwóźdź,

    Dudek, Księży, którzy pracowali w Parafii, d.cz.c. oraz o błog. Boże i zdrowie w rodzinie.

    1000 - 1. UROCZYSTOŚĆ I KOMUNII ŚWIĘTEJ

              2. W INT. MATEK.

    1500 - Nabożeństwo majowe z udziałem Dzieci I Kom.

     

    Poniedziałek - 28 maja 2018 - BIAŁY TYDZIEŃ

    1800 – Nabożeństwo majowe

    - Za †† żonę Martinę Labusga w 4 roczn. śm, ojca Alfreda, teścia Erharda, szwagra Krystiana, Sigrid Przywara, †† z pokrew. oraz o błog. Boże i zdrowie w rodzinie.

     

    WTOREK - 29 maja 2018 - wspomn. bł. Urszuli Ledóchowskiej, dz.

     BIAŁY TYDZIEŃ.

    1800 - Nabożeństwo majowe

            - Za † Norberta Cichoń - I roczn. śm.

     

    ŚRODA - 30 maja 2018 - BIAŁY TYDZIEŃ

    1800 - Nabożeństwo majowe

    - Za †† rodziców Edytę i Gotfryda Heincel, syna Floriana, teściów Monikę i Franciszka Pierzyna, †† z

    pokrew. oraz o błog. Boże i zdrowie w rodzinie.

     

    CZWARTEK - 31 maja 2018

    UROCZYSTOŚĆ NAJŚWIĘTSZEGO CIAŁA I KRWI CHRYSTUSA

      800 – 1. Za † Edeltraud Gonschior - 30 dzień po śm.

    2. Za †† Ericha, rodziców Rozalię i Józefa, brata Oskara, bratową Monikę, Hildegard, Jerzego, Jana i

    Martę, †† z pokrew. oraz o błog. Boże i zdrowie w rodzinie.

    1000 - 1. W int. PARAFIAN.

              2. W int. S. Amabilis z ok. imienin.

                  Procesja Bożego Ciała

     

    PIĄTEK - 1 czerwca 2018 - wspomn. św. Justyna, m. - I miesiąca

     700 - W int. czcicieli NSPJ

    1800 – Za †† Stanisława Kromskiego, rodziców z obu stron, szwagrów i szwagierki, †† z pokrew. Arndt,

    Wystrach, Witek, Księżyk oraz o błog. Boże i zdrowie w rodzinie.

    Procesja Eucharystyczna

     

    SOBOTA - 2 czerwca 2018 - I miesiąca

     7.45 - Różaniec wynagradzający - Msza św.: Za † Łucję Niestrój - zmarłą w Niemczech - medytacja

    9.30 -- Sakrament Pokuty Dzieci  rocznicy I Komunii Świętej

    1100 - Ślub: Niestrój Angelika - Włochowicz Piotr.

    1300 - Ślub: Głowacki Bartosz - Marosek Ewa.

    1700 - Godzina Miłosierdzia

    1800 – Za †† męża i ojca, rodziców z obu stron, brata, szwagierkę, szwagra, bratanicę, †† z pokrew. oraz o błog. Boże i zdrowie w rodzinie.

    Procesja Eucharystyczna

     

    IX NIEDZIELA ZWYKŁA - 3 CZERWCA 2018

      700 - Za †† rodziców Paulinę i Marcina Strzelczyk, Annę i Augustyna Plotnik, braci Gilberta i Piotra

    Strzelczyk, brata Georga Plotnik i jego żonę Ingeborgę, †† z pokrew. Plotnik, Walerus, Strzelczyk.

    900 – 1. ROCZNICA I KOMUNII ŚWIĘTEJ

               2. Za †† matkę Marię Wasiukiewicz w I roczn. śm. i ojca Jana Wasiukiewicz w IX roczn. śm.

    1100 - 1.Poślubna: Włochowicz - Niestrój

    Głowacki - Marosek

    2. Za †† rodziców Ryszarda i Elfrydę Materny, brata Bernarda, †† z pokrew. oraz o błog. Boże i zdrowie w rodzinie

    1500 - Procesja Eucharystyczna