ŚWIĘTA  ANNA

 

ZAPRASZA NA

 

   VI PIELGRZYMKĘ  ZESPOŁÓW  ARTYSTYCZNYCH

 

     NIEDZIELA  27 maja 2018 roku

 

 Msza Święta Pielgrzymkowa 17:00

               Zespoły, grupy i inne organizacje skupiające w swoich szeregach osoby występujące na scenach w domach kultury, szkołach, świetlicach oraz indywidualnych artystów z różnych dziedzin kultury wraz z całymi rodzinami. Serdecznie zapraszamy do wzięcia udziału w Pielgrzymce Artystów „Różnej Maści” Niech Artyści w Roku Świętego Stanisława Kostki zaznaczą swoją obecność na wierzchołku Anno-górskim z Braćmi Świętego Franciszka.

 

                                                PROGRAM  PIELGRZYMA:

 

16:50  Zajmowanie miejsc w ławkach – mile widziane stroje regionalne

          (jeśli grupy posiadają szyldy – transparenty, prosimy je zabrać ze sobą)

17:00  Rozpoczęcie Mszy św. Pielgrzymkowej.

Po Mszy św.  przemarsz uczestników z Placu Rajskiego w kierunku Pomnika Jana Pawła II

          - Złożenie kwiatów pod pomnikiem i wspólne odśpiewanie ulubionej pieśni JP II „BARKA”

          - Tradycyjne już wspólne grupowe zdjęcie na schodach do Bazyliki.

18:30  Prezentacje zgłoszonych wcześniej zespołów i grup przy przedszkolu na tzw.  Małym Amfiteatrze.

           Czas prezentacji do 3 minut. (w przypadku opadów deszczu prezentacji nie będzie!)

           Skromny poczęstunek dla uczestników pielgrzymki (według zgłoszeń do udziału)

ok. 19:00 Podziękowania i pożegnanie uczestników VI Pielgrzymki Zespołów Artystycznych.

 

  Serdecznie zapraszają organizatorzy:

Stowarzyszenie Rodzin Zastępczych „Dobra Rodzina” Kędzierzyn-Koźle

Szkoła Tańca „ORIAN-SHOW” Zdzieszowice

Bracia Franciszkanie

Sołtys Wsi Góra św. Anny

  

Zgłoszenia do środy 23. 05. 2018 roku na:Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript. 

UWAGA!

W zgłoszeniu prosimy podać: nazwę zespołu/grupy, osobę prowadzącą, osiągnięcia oraz ilość uczestników.

Wszelkich informacji udziela: Orian Piotr 604 589 483 oraz Anna Orian 602 534 780

 

 

 

Uroczystość Najświętszej Trójcy – Rok B

 

27 maja 2018 r.

 

 

 

 

 

Refleksja

 

Jezus zachęca nas, że jeśli chcemy dojść do Boga i zjednoczyć się z Nim, musimy iść tym śladem. Jego śladem. To ślad całej Ewangelii, ślad Krzyża i Zmartwychwstania. W naszą bezradność wkroczył sam Bóg. W Jezusie Chrystusie i przez Niego dana jest nam możliwość poznania Boga i coraz większego przybliżania się do Niego. Życie Pana Jezusa na ziemi, Jego nauczanie i cuda, które czynił, są świadectwem o Ojcu.

 

Wszyscy mamy możliwość przybliżania się do niepojętego Boga, ufając i wierząc we wszystko. Musimy uznawać ważność wszystkiego i kierować się w swym postępowaniu tym, co objawił nam Pan Jezus. Z pewnością sami z siebie wiele potrafimy, jednak mimo to nieodmiennie napotykamy granice naszych możliwości. Jeśli więc niełatwo nam pojąć otaczającą rzeczywistość, jeśli nieraz trudno nam zrozumieć samego siebie, to w o wiele większym stopniu zdajemy sobie sprawę z naszej niedoskonałości w odniesieniu do tajemnic Bożych.

 

Jedną z najtrudniejszych prawd wiary jest prawda o Trójcy Przenajświętszej. Aby ją pojąć, nie wystarczy samo przyswojenie wiedzy biblijnej, zaś wypływające z niej nauczanie Kościoła, może do nas czasami nie dotrzeć. Tu trzeba czegoś więcej: pokory wiary, która w sposób pozazmysłowy pozwala dotykać realiów życia Boga jako jedności Trzech Osób. Bóg jest tutaj, blisko człowieka, a nie gdzieś daleko. Z miłości powołał człowieka do życia, z miłości posłał na świat Swojego Syna, by przez ofiarę Jego krzyża dokonać odkupienia człowieka, wreszcie z miłości posłał Ducha Świętego, by Ten prowadził w nas dzieło uświęcenia. Chrystus, objawiając tajemnicę Trójcy Świętej, odkrywa jednocześnie tajemnicę człowieka.

 

Piotr Blachowski

 

 

 

Złota myśl tygodnia

 

Jeśli utracimy świadomość, ze jest Bóg – pogubimy się, przerazi nas nasza świadomość (ks. Jan Twardowski).

 

 

 

Na wesoło

 

Wielką sensacją prasową była wiadomość, potwierdzona przez Biuro Prasowe Stolicy Apostolskiej, że Pius XII wyleczył się z ciężkiej choroby dzięki wizji Chrystusa. Pisały o tym wszystkie większe dzienniki – wszystkie z wyjątkiem „L'Osservatore Romano”. A proszący redakcję o wyjaśnienia otrzymywali następującą odpowiedź: „To była audiencja prywatna i nie informujemy o niej”.

 

 

 

 

 

Jasio czyta swoje wypracowanie z polskiego:

 

Moja mama mie kocha...

 

- Mnie! - poprawia nauczyciel

 

- Pana? A, to będę musiał powiedzieć tacie.

 

 

 

Patron tygodnia –  bł. Marta Wiecka, dziewica – 30 maja

 

Marta Anna Wiecka urodziła się 12 stycznia 1874 roku we wsi Nowy Wiec, na Pomorzu. Była trzecim spośród trzynaściorga rodzeństwa. W rodzinie Marty na porządku dziennym były wspólna modlitwa, czytanie pobożnej lektury i dzielenie się treścią niedzielnych kazań.

 

3 października 1886 r. Marta przyjęła I Komunię świętą. Kiedy tylko mogła, szła na Mszę św. do oddalonego o 12 km kościoła parafialnego w Skarszewach. Także w domu często poświęcała swój czas na modlitwę.

 

W kwietniu 1892 r. została przyjęta do postulatu sióstr szarytek w Krakowie; 12 sierpnia rozpoczęła kolejny etap formacji - seminarium (nowicjat). 21 kwietnia 1893 r. otrzymała strój Siostry Miłosierdzia. 15 sierpnia 1897 roku złożyła pierwsze śluby. Pracowała kolejno w szpitalach: we Lwowie, w Podhajcach, w Bochni i Śniatynie. Żaden chory na jej oddziale nie umarł bez pojednania z Bogiem. Uśmiechnięta, pełna cierpliwości i niezwykłej dobroci, niosła ulgę nie tylko cierpiącemu ciału, ale zabiegała też o zdrowie ducha powierzonych jej chorych. Umiała znaleźć czas, by uczyć ich katechizmu i przygotowywać do sakramentów świętych; przykładała dużą wagę do wspólnej modlitwy.

 

Mając zaledwie 30 lat, oddała życie za pracownika szpitala, ojca rodziny, którego zastąpiła przy dezynfekcji pomieszczenia po osobie chorej na tyfus. Zaraziwszy się tą chorobą, zmarła 30 maja 1904 roku w Śniatynie.

 

Od tej pory ludzie nie przestają się modlić na jej grobie, który znajduje się na śniatyńskim cmentarzu (obecnie Ukraina). Benedykt XVI w lipcu 2007 roku zatwierdził dekret o uznaniu cudu przypisywanego wstawiennictwu s. Marty. Została beatyfikowana 25 maja 2008 roku we Lwowie.

 

 

 

Opowiadanie

 

Niepotrzebna nitka

 

Była sobie kiedyś bawełniana nitka, która czuła się niepotrzebna.

 

- Jestem zbyt słaba, by stać się sznurem – narzekała – Jestem za mało atrakcyjna, by można było mnie użyć do utkania arrasu czy chociażby zwykłego haftu. Ach! Gdybym była złotą nitką… ozdobiłabym jakąś stułę, znalazłabym się w ramionach jakiegoś prałata! Jestem niepotrzebna, jestem życiowym bankrutem! Nikt mnie nie potrzebuje. Nie podobam się nikomu, nawet sobie samej!

 

Skuliła się w fotelu, słuchała smutnej muzyki i ciągle przebywała sama. Pewnego dnia usłyszała ją grudka wosku i rzekła:

 

- Nie pogrążaj się w depresji, mała bawełniana nitko. Mam pomysł: zróbmy coś wspólnie! Z pewnością nie możemy stać się dużą świecą, umieszczoną na ołtarzu albo w salonie. Ty jesteś zbyt krótka, a mnie jest zbyt mało. Możemy jednak stać się małą świeczką dającą odrobinę ciepła i światła. Lepiej jest oświetlać i ogrzewać choć troszeczkę niż przebywać w ciemności i narzekać.

 

Bawełniana nitka chętnie się zgodziła. W połączeniu z woskiem stała się niewielką świeczką, która świeciła w ciemnościach i dawała odrobinę ciepła. Była szczęśliwa.

 

Kto wie, ile bawełnianych nitek całego świata potrzebuje jedynie znalezienia trochę wosku, aby poczuć się szczęśliwymi.

 

 

 

Nauczanie papieskie o Duchu Świętym

 

„Przybliżanie się i obecność Boga w człowieku i w świecie, przedziwna kondescendencja Ducha, natrafia w naszym ludzkim wymiarze na opór i sprzeciw. Jakże wymowne są pod tym względem prorocze słowa starca Symeona, który za natchnieniem Ducha przyszedł do świątyni jerozolimskiej, aby wobec Nowonarodzonego z Betlejem zapowiedzieć: „Oto Ten przeznaczony jest na upadek i na powstanie wielu w Izraelu, i na znak, któremu sprzeciwiać się będą” (Łk 2, 27. 34). Sprzeciw wobec Boga, który jest Duchem niewidzialnym, rodzi się w pewnej mierze już na gruncie radykalnej inności świata, na gruncie jego „widzialności” i „materialności” w odróżnieniu od „niewidzialnego” i „absolutnego Ducha” (św. Jan Paweł II).

 

 

Powołania z Parafii

 

Ks. Edward Gogollok

 

Ur. 24.10.1931 Komprachcice

Świecony: 19.06.1955 r. Nysa

Na emeryturze w Opolu.

     

Ks. Norbert Nowotny

 

Ur. 20.07.1966 Komprachcice

Święcony: 19.06.1993 Opole

Proboszcz: parafia   Racibórz-Sudół, Matki Bożej Różańcowej

 

SM. Rafaela - Berta Wocka (Wotzka)

  

Ur. 26.10.1922 r.  Komprachcice

Do Zgromadzenia wstąpiła dnia 01.03.1946 r.

Obłóczyny miała dnia 24.10.1946 r.

l profesję złożyła dnia 25.10.1947 r.

Wieczystą profesję złożyła dnia 16.05.1953 r.

Wyjechała do Niemiec (przeszła na stałe do prowincji niemieckiej Zgromadzenia)

Zmarła: 29.01.2017 r. w Bad Kreuznach

 

SM. Thusnelda - Róża Wocka (Wotzka)

 

Ur. 04.09.1914 r.  Komprachcice

Do Zgromadzenia wstąpiła dnia 15.09.1931 r.

Obłóczyny miała dnia 12.05.1932 r.

I profesję złożyła dnia 13.05.1933 r.

Wieczystą profesję złożyła dnia 15.05.1939 r.

Zmarła dnia 20.12.1997 r. w Domu Prowincjalnym Leśnicy.

 

SM. Theresita - Łucja Launer

 

Ur. 10.12.1914 r.  Komprachcice

Do Zgromadzenia wstąpiła dnia 15.09.1931 r.

Obłóczyny miała dnia 12.05.1932 r.

l profesję złożyła dnia 13.05.1933 r.

Wieczystą profesję złożyła dnia 15.05.1939 r.

Zmarła dnia 15.01.1970 r. w Domu Prowincjalnym Leśnicy.

 

 

 

PIELGRZYMKA DO ZIEMI ŚWIĘTEJ IZRAEL I JORDANIA

 

Termin:  16 – 25 października 2018

 

Cena:  750USD+1790PLN

 

 

PROGRAM RAMOWY

DZIEŃ 1: Wyjazd z parafii, przejazd na lotnisko do Wrocławia, odprawa i odlot do Ziemi Świętej. Po przylocie przejazd z lotniska do Betlejem: nawiedzenie Bazyliki Narodzenia Pańskiego, a także kościoła św. Katarzyny i Groty Mlecznej. Przejazd na Pole Pasterzy. Zakwaterowanie, kolacja i nocleg w Betlejem.

Msza św. w Betlejem

DZIEŃ 2: Śniadanie. Przejazd do Hebronu: groby patriarchów, Abrahama, Izaaka, Jakuba, przejazd do Herodionu – zwiedzanie twierdzy i grobu Heroda. Przejazd do Jerozolimy zwiedzanie Muzeum Księgi: zwoje Księgi Izajasza i inne, Muzeum Izraela, sanktuarium drzewa Krzyża Jezusa. Kolacja i nocleg.

DZIEŃ 3: Śniadanie. Przejazd do Jerozolimy:  Via  Dolorosa (Droga Krzyżowa), bazylika Grobu Pańskiego, Mury Miasta, Ściana Płaczu. Kolacja i nocleg.Msza św. w Bazylice Grobu Pańskiego

DZIEŃ 4: Śniadanie. Przejazd przez Pustynię Judzką nad Morze Martwe, możliwość kąpieli na plaży En Bokek. Zwiedzanie PN En Gedi, przejazd do grobu Ben Guriona na Pustyni Negew, Przekroczenie granicy i transfer do Jordanii. Zakwaterowanie, kolacja i nocleg w Petrze.

DZIEŃ 5: Śniadanie. Zwiedzanie Petry – wspaniałego, wykutego w skałach miasta starożytnych Nabatejczyków – jeden z siedmiu cudów świata. Przejazd do Madaby gdzie można podziwiać mozaikową mapę Ziemi Świętej z VI wieku. Przejazd na Górę Nebo, skąd Mojżesz ujrzał Ziemię Obiecaną. Zakwaterowanie, kolacja i nocleg w Ammanie. Msza św. Góra Nebo

DZIEŃ 6: Śniadanie. Zwiedzanie Ammanu gdzie można zobaczyć pozostałości starożytnej Filadelfii, następnie zwiedzanie Dżeraszu (Geraza) – miasta z czasów rzymskich. Przekroczenie granicy i przejazd do Galilei. Zakwaterowanie, kolacja i nocleg w Nazarecie.

Msza św. w Tyberiadzie, kościół św. Piotra

DZIEŃ 7: Śniadanie. Przejazd do Safed – jednego z trzech najbardziej znanych miast żydowskich – miasta kabały, następnie Tel Dan – ruiny  świątyni oraz źródła Jordanu - Banias (Cezarea Filipowa), przejazd na Wzgórza  Golan, a następnie do Magdali – kościół Wypłyń na Głębię. Kolacja i nocleg.

Msza św. w Magdali

DZIEŃ 8: Śniadanie. Przejazd do Akko – zwiedzanie miasta Krzyżowców, następnie Rosz ha-Nikra – zwiedzanie malowniczych jaskiń, przejazd do Muthraki – Karmel – miejsce składania ofiar przez Eliasza. Kolacja i nocleg.Msza św. w Muthrace

DZIEŃ 9: Śniadanie. Wizyta w  Nazaret Village, International Centre Maria. Źródło Maryji. Przejazd do    Bet She’an zwiedzanie ruin starożytnego Scytopolis,.  Kolacja i nocleg.Msza św. w Centrum Maryjnym

DZIEŃ 10: Śniadanie. do Jaffy – spacer po mieście, przejazd do Emaus (Latrun) – zwiedzanie pozostałości po zamku Krzyżowców oraz Miasta Miniatur. Przejazd na lotnisko. Odprawa i przelot do Polski. Transfer do parafii.Msza św. w Bazylice Zwiastowania w Nazarecie

Program jest ramowy, kolejność zwiedzania może ulec zmianie.

 

Cena obejmuje:

·         Transfer z parafii na/z lotnisko,

·         Przelot samolotem do Izraela,

·         Przejazdy klimatyzowanym Izraelu oraz Jordanii,

·         9 noclegów w hotelach *** w pokojach dwu lub trzyosobowych z łazienkami,

·         9 śniadań i 9 obiadokolacji,

·         Kawa lub herbata do obiadokolacji,

·         Opieka licencjonowanego przewodnika,

·         Opłata wizowa i graniczna,

·         Ubezpieczenie KL, CP, NNW, BP,

·         Składka na UFG 15PLN.

 

Cena nie obejmuje:

·         Obowiązkowych napiwków, zestawu Audio guide oraz biletów wstępu – 220 USD,

·         Dodatkowych napojów do obiadokolacji.

Dopłata do pokoju jednoosobowego  (250 USD).

Wpłaty na pielgrzymkę:

- 500 PLN w dniu zapisu (najpóźniej do 15.03.2018 r.),

- 1290 PLN do dnia 30.06.2018 r.,

- 750 USD do dnia 20.09.2018 r.

Paszport musi posiadać ważność minimum 6 miesięcy od daty powrotu z pielgrzymki. Paszport nie może zawierać pieczątek libijskich oraz syryjskich.

Kontakt:                                                                     O. Andrzej Soboń SVD

ORBI                                                                                       tel.  504 181 304

ul. 11 Listopada 60-62 lok. 303

43-300 Bielsko-Biała                                                 Ks. Winfried Watoła

Renata Juraszek                                                                     tel 604 409 036

Tel.: 601 706 984

Marcin Kwaśny

Tel.: 603 808 599

e-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript., Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

www.orbipielgrzymki.pl

 

 

 

 

 

 

Uroczystość Zesłania Ducha Świętego – Rok B

20 maja 2018 r.

 

 

Refleksja

Duch Święty poucza nas: jest duchowym Nauczycielem. Prowadzi nas po właściwej drodze, poprzez sytuacje życiowe. Uczy nas drogi. W początkach Kościoła, chrześcijaństwo nazywało się „Drogą” (Dz 9,2), i sam Jezus jest Drogą. Duch Święty uczy nas pójścia za Nim, pójścia Jego śladami. Bardziej niż nauczycielem doktryny, Duch Święty jest nauczycielem życia. Do życia na pewno należy także wiedza, poznanie, ale w szerszym i bardziej harmonijnym horyzoncie chrześcijańskiej egzystencji.

Duch Święty przypomina nam: przypomina nam wszystko to, co Jezus powiedział. Jest On żywą pamięcią Kościoła. A jednocześnie przypominając nam, pozwala nam zrozumieć Słowa Pana.

To przypominanie w Duchu Świętym i dzięki Duchowi jest natomiast istotnym aspektem obecności Chrystusa w nas i w Kościele. Duch prawdy i miłości, przypomina nam wszystko to, co Chrystus powiedział, pozwala wejść coraz pełniej w znaczenie Jego słów. To wymaga od nas odpowiedzi: im bardziej nasza odpowiedź będzie wielkoduszna, tym bardziej Słowa Jezusa staną się w nas życiem, staną się postawami, wyborami, gestami, świadectwem. W istocie, Duch Święty przypomina nam przykazanie miłości, i wzywa nas do życia nim.

Chrześcijanin bez pamięci nie jest prawdziwym chrześcijaninem: jest chrześcijaninem w połowie drogi, jest mężczyzną czy kobietą, będącą więźniem chwili, która nie potrafi uczynić skarbu z własnej historii, nie potrafi odczytać jej i przeżywać jako historii zbawienia. Tymczasem z pomocą Ducha Świętego potrafimy interpretować wewnętrzne natchnienia i wydarzenia życia w świetle słów Jezusa.

Duch Święty poucza nas, przypomina nam, i – jeszcze jedna cecha – pozwala nam rozmawiać z Bogiem i mówić do ludzi. Nie istnieją chrześcijanie głusi, głusi na duszy; nie, dla takich nie ma miejsca. Pozwala nam rozmawiać z Bogiem na modlitwie. Modlitwa jest darem, który otrzymujemy  za darmo, jest dialogiem z Nim w Duchu Świętym, który modli się w Nas i pozwala nam zwracać się do Boga nazywając Go naszym Ojcem, Tatusiem.

Papież Franciszek

 

Złota myśl tygodnia

Głowa bez pamięci to twierdza bez garnizonu (Napoleon Bonaparte).

 

 

 

Na wesoło

Wrocławski kardynał Bertram był bardzo pogodnym człowiekiem, ale nie znosił u ludzi samouwielbienia. Kiedy pewien zadowolony z siebie zakonnik opowiadał mu o swej uprawianej na wolnym powietrzu kaznodziejskiej działalności, twierdząc, że nawet przebiegający opodal zając przycupnął i nastawił uszu, kardynał wtrącił sucho: „Musiał poczuć kapustę”.

 

Siedzą dwaj uczniowie:

- Wiesz, czasem ogarnia mnie wielka ochota, żeby się pouczyć.

- I co wtedy robisz?

- Czekam, aż mi przejdzie.

 

Patron tygodnia –  św. Rita z Cascii, zakonnica – 22 maja

Rita urodziła się około 1380 r. w rodzinie ubogich górali w Rocca Porena, niedaleko Cascii (Umbria) jako jedyne dziecko. Według podania miała być dzieckiem wymodlonym przez pobożnych rodziców. Na chrzcie otrzymała imię Małgorzata (Rita jest jego zdrobnieniem). Na życzenie rodziców wyszła za mąż. Związek ten był jednak bardzo nieudany. Porywczy, brutalny mąż był powodem wielu jej dramatów. Rita znosiła swój los z anielską cierpliwością. Mąż Rity zginął zabity w porachunkach zwaśnionych rodów.

Rita była matką dwóch synów, z którymi miała kłopoty wychowawcze. Bojąc się, by nie kontynuowali wendety, prosiła Boga, aby raczej zabrał ich ze świata niż mieliby stać się zabójcami. Bóg wysłuchał tej prośby. Obaj młodzieńcy, którzy planowali pomścić ojca, zmarli podczas epidemii. Rita jako trzydziestokilkuletnia wdowa wstąpiła do zakonu augustianek, które miały swój klasztor w Cascii. Ponieważ była analfabetką, została przyjęta do sióstr „konwersek” które były przeznaczone do codziennej posługi w klasztorze. Z całą radością, z miłości dla Oblubieńca, spełniała najniższe posługi w klasztorze. Często w ciągu dnia i nocy całowała z miłością obrączkę zakonną, która symbolizowała jej mistyczne zaślubiny z Jezusem.

Miała szczególne nabożeństwo do Bożej męki. Widziano ją nieraz, jak leżała krzyżem, zalana łzami. Kiedy pewnego dnia kaznodzieja miał kazanie o męce Pańskiej, prosiła gorąco Jezusa, by dał jej zakosztować męki chociaż jednego ciernia, który ranił Jego przenajświętszą głowę. Została wysłuchana. W czasie modlitwy poczuła nagle w głowie silne ukłucie. Na tym miejscu wytworzyła się bolesna rana, która zadawała jej nieznośne cierpienia przez 15 lat, aż do śmierci. Aby jednak uniknąć sensacji, Rita prosiła Chrystusa, by rana była ukryta, nadal jednak sprawiając cierpienia. Tak się też stało. Rita odznaczała się posłuszeństwem, duchem modlitwy i cierpliwości. Będąc prostą i niewykształconą osobą, osiągnęła szczyty kontemplacji.

Zmarła na gruźlicę 22 maja 1457 r. w Cascii. Tam jej nienaruszone ciało spoczywa do dziś. Papież Urban VIII w roku 1628 zatwierdził jej kult. Jednak jej uroczysta kanonizacja odbyła się dopiero 24 maja 1900 r. Dokonał jej papież Leon XIII, nazywając św. Ritę „drogocenną perłą Umbrii”.

 

 

Opowiadanie

Niebo za punkty

Pewna dobra chrześcijanka stanęła u bram nieba. Była zatrwożona. Święty Piotr przyjął ją serdecznie, ale powiedział”

- Aby wejść do raju, trzeba mieć sto punktów

Kobieta zaczęła wymieniać:

- Byłam wierna mężowi przez całe życie. Starałam się wychować po chrześcijańsku moje dzieci. Nie udało mi się to w pełni, ale zrobiłam wszystko, co mogłam. Przez dwadzieścia dwa lata byłam katechetką. Pracowałam na rzecz misji, pomagałam w Caritasie. Starałam się zawsze dobrze traktować osoby, z którymi miałam do czynienia – szczególnie proboszcza i moich sąsiadów…

Gdy zatrzymała się, by nabrać powietrza, święty Piotr powiedział:

- Masz dwa i pół punktu

Było to dla kobiety niczym uderzenie obuchem. Wówczas na nowo podjęła wyliczanie:

- Opiekowałam się moimi starymi rodzicami, przebaczyłam siostrze, która kłóciła się ze mną o spadek. Nigdy nie opuściłam niedzielnej Mszy św. z wyjątkiem dni narodzin moich dzieci. Brałam udział w nabożeństwach i naukach wielkopostnych… Zawsze odmawiałam pacierze… różaniec w październiku…

Święty Piotr:

- Mamy trzy punkty

Kobieta załamała się. Jak będzie mogła dojść do wymaganych stu punktów? Wymieniła już sprawy najważniejsze. Z trudem zdoła znaleźć jeszcze cokolwiek. Ze łzami w oczach i drżącym głosem powiedziała:

- Jeśli się tak sprawy mają, mogę liczyć jedynie na Miłosierdzie Boże!

- Sto punktów! – zawołał święty Piotr

 

Nauczanie papieskie o Duchu Świętym

„U początku owego nadprzyrodzonego usynowieni” ludzi stoi Duch Święty, który jest Miłością i Darem. Jako taki zadaje dany ludziom i w nadobfitości Daru nie stworzonego ma swój początek - w sercu każdego człowieka - ów najszczególniejszy dar stworzony: dar, poprzez który ludzie „stają się uczestnikami bożej natury” (por. 2 P 1, 4). W ten sposób tez życie ludzkie zostaje przeniknięte uczestnictwem życia Bożego: uzyskuje Boski, nadprzyrodzony wymiar. Jest to nowe życie, w którym ludzie, jako uczestnicy tajemnicy wcielenia, mają dostęp do Ojca w Duchu Świętym” (św. Jan Paweł II).

PROGRAM DUSZPASTERSKI

 

 

TRANSMISJA NA ŻYWO

     KLIKNIJ OBRAZEK!

ODESZLI OD NAS

+Emilia Tymkiewicz l.82

Osiny

ul.Opolska 42

pogrzeb:25.05.2018
godz. : 11.00 
 
candle-animated-gif-1