Najważniejsze daty na Rok Pański 2013

 

 

 

  • 1. Dzień Chorych – sobota 9 lutego
  • 2. Rekolekcje Wielkopostne: od Środy Pop. 13.02 do I Niedzieli Wlk. Postu, 17.02.

 

3.Zmartwychwstanie Pańskie –31 marzec

 

4.Bierzmowanie – czwartek 4 kwietnia

 

5.Od 13 maja do 13 października – wieczorne nabożeństwo Fatimskie: Msza św., procesja fatimska.

 

6.I Komunia św. – 26 maja

 

7.VIII Festyn Parafialny – 20-21 lipiec

 

8.Odpust ku czci św. Franciszka – 6 października

 

9.Kiermasz - 17 listopada

 

10.IV Jarmark Bożonarodzeniowy – 14-15

Porządek nabożeństw

 

Niedzielne Msze św.

 

1800 - Niedzielna Msza św. w sobotni wieczór

 

 700 - Msza św. ( w ostatnią niedzielę miesiąca w j. niemieckim)

 830 - Godzinki NMP

 900 - Msza św.

1100 - Msza św.

 

1500 - Nabożeństwo popołudniowe ( od października do czerwca)

 

 

Msze św. w święta nakazane:

900 i 1800

 

Msze św. w tygodniu:

 

Poniedziałek - 1800

Wtorek - 700

Środa - 1800

Czwartek - 800 (szkolna)

Piątek - 1800 , dodatkowo w I piątek miesiąca o 700

Sobota 800 i 1800 ( niedzielna)

 

Msze św. Roratnie w tygodniu o godz. 1700 (w sobotę o 1800)

 

Nabożeństwa majowe i różańcowe:

godz. 1800

 

Każdego 13. dnia miesiąca

(od maja do października) o godz. 2000 WIECZÓR FATIMSKI (Msza św. i procesja różańcowa)

 

Sakrament Pokuty:

Przed Mszami św.

 

Kapłani pracujący w XX wieku

 

ks. Dziekan Alfons Bul 

ks. Infułat Franciszek Niedzballa 1935 - 1940

 ks. Walter Jaesche 1940 - 1954

 ks. Prałat Bolesław Biliński 1954 - 1992

 ks. Franciszek Paszek 1992 – 2003

 ks. Winfried Watoła 2003 -

Zmarli kapłani,

którzy pracowali w Komprachcicach

XX w.

 

 

ks. Dziekan Alfons Bul

ks. Walter Jaesche

ks. Infułat Franciszek Niedzballa

ks. Prałat Bolesław Biliński

ks.Franciszek Paszek

 

 

 Zmarłe Siostry,

które pracowały w Komprachcicach

XX w.

 

 

  1. S. Auxentia
  2. S. Immaculata
  3. S. Viginia
  4. S. Lioba
  5. S. Egwina
  6. S. Walentina
  7. S. Marcja
  8. S. Dezyderia
  9. S. Magina
  10.  S. Menedora
  11. S. Amelia
  12. S. Eufrazja
  13.  S. Baldomera
  14. S. Syndulfa
  15. S. Nolaska
  16. S. Pryscylla
  17. S. Achilea
  18.  S. Armela
  19. S. Marcjana
  20. S. Ermentrud
  21. S. Tusmelda
  22.  S. Restytuta  
  23. S. Józefina
  24. S.Hieronima

 

Historia

 

Osada Komprachcice powstała najpewniej w drugiej połowie XIII wieku. Po raz pierwszy wymienia się ją w księdze uposażeń biskupów wrocławskich około 1300 roku, zatem musiała to być już wówczas zorganizowana i funkcjonująca osada. Z roku 1302 pochodzi zapis, że Komprachcice były wówczas własnością jednego z najznamienitszych śląskich klasztorów – opactwa cystersów w Lubiążu. Już w 1312 roku nowym właścicielem zostaje niejaki Boruta von Stechau. W dokumentach z tego czasu wieś występuję pod łacińską nazwą „Gumperti villa”, co oznacza wieś Gumprechta. Najpewniej ów tajemniczy Gumpert był zasadźcą, czyli założycielem wsi. Stopniowo ewoluując, nazwa Gumperti villa, w wersji niemieckiej – Gomprachtitz, w polskiej – Gumprechticze, przekształca swe brzmienie i w roku 1534 występuję po raz pierwszy jako Comprachtirtz, późniejsze Komprachtschütz (Komprachcice). Gumpert przywołany zostaje raz jeszcze w roku 1936, kiedy w obliczu narastającego faszyzmu, dokonuje się na Śląsku Opolskim masowych zmian polskobrzmiących nazw miejscowości, nadając im charakter niemiecki. W związku z tym nazwę Komprachtschütz zastąpiła w 1936 nazwa Gumperstdorf – dosłowne tłumaczenie pierwotnej nazwy – „Gumperti willa”.

Na pewno już w XV wieku istniał w Komprachcicach kościół. Wzmianki o nim pochodzą z lat 1335 i 1398 roku. W roku 1398 w dokumentach konwentu w Czarnowąsach wymieniany jest Stephanus plebanus de Gumperti villa.

Do roku 1680, kiedy to ustanowiono w Komprachcicach parafię, służbę duchową pełnili tu księża z kolegiaty św. Krzyża w Opolu. W 1702 roku, z inicjatywy proboszcza Kalety, wzniesiono we wsi kolejną, trzecią już świątynię pod wezwaniem świętego Marcina, zachowaną do dziś w pobliskich Ochodzach.

 Jest to najcenniejszy zabytek gminy Komprachcice – drewniany kościół, który przeniesiono do Ochódz w 1941 roku, kiedy we wsi, dotychczas należącej do parafii Komprachcice, utworzono samodzielną parafię. Jest to świątynia drewniana, zbudowana w konstrukcji zrębowej. Wieża wzniesiona została w konstrukcji słupowej. Takie rozwiązania stosowane były często w drewnianych kościołach, konstrukcja słupowa znosi bowiem lepiej drgania, na które narażona jest wieża-dzwonnica. Wnętrze stanowi trójboczne prezbiterium, do którego przylega zakrystia i prostokątna nawa. Dwa filary wspierają zawieszony nad częścią nawy chór organowy. W kościele zachowało się sporo cennego wyposażenia. Na belce tęczowej znajduje się późnogotycki szesnastowieczny krucyfiks, po obu jego stronach umieszczono manierystyczne rzeźby świętych Piotra i Pawła wykonane na początku XVII wieku. Wszystkie te rzeźby pochodzą najprawdopodobniej z poprzednich komprachcickich świątyń. Główny ołtarz jest dziełem późnego baroku. Powstał na początku XVIII wieku – najpewniej specjalnie dla nowej świątyni. W części środkowej umieszczono rzeźbiarskie przedstawienie patrona kościoła – świętego Marcina, a po bokach figury świętych Grzegorza i Mikołaja.

Na półkolistych lukach bocznych bramek wyobrażono świętych Jana Nepomucena i Floriana.

Ołtarze boczne poświecono świętemu Józefowi i Matce Boskiej Nieustającej Pomocy. Z początku XVIII wieku pochodzą także ambona i chrzcielnica zwieńczona figuralną sceną chrztu Jezusa w Jordanie. Ciekawym zabytkiem jest, znajdująca się w zakrystii, barokowa osiemnastowieczna szafka na oleje.

Komprachcice były w XVIII wieku niezbyt wielka wsią – w roku 1783 liczyły 162 mieszkańców. Już jednak w połowie XIX wieku liczba ludności wzrosła do prawie 500 osób, zamieszkujących w 69 budynkach. We wsi znajdował się browar i wiatrak, a mieszkańcy spotykać się mogli w dwóch karczmach. Około roku 1900 liczba mieszkańców Komprachcic przekroczyła 1000, a w 1925 roku wieś liczyła już 1565 osób.

Parafia Komprachcice, obejmująca swym zasięgiem także sąsiednie Ochodze, Osiny i Polską Nową Wieś liczyła wówczas 1535 katolików. Nic więc dziwnego, że w latach trzydziestych, za czasów proboszcza Franciszka Niedźbali, rozpoczęto budowę nowego kościoła p.w. św. Franciszka z Asyżu. Pierwszą murowaną świątynię konsekrował w roku 1936 kardynał Bertram. Przez kilka lat stały więc we wsi obok siebie dwa kościoły – stary, drewniany i nowy, murowany. Dopiero w 1941 roku, po utworzeniu parafii w pobliskich Ochodzach, drewniany kościół p.w. św. Marcina przeniesiono wraz z wyposażaniem do tej właśnie wsi. Ze starego kościoła w Komprachcicach pozostał jedynie osiemnastowieczny obraz świętej Tekli.

W roku 1960 Komprachcice zamieszkiwały już 2442 osoby. Dziś miejscowość ta liczy ok. 2100 mieszkańców i jest największą wsią w gminie.

Do parafii komprachcickiej należy także wieś Osiny, którą odnotowuje już czternastowieczna księga uposażeń biskupów pod nazwą Ossini. Niektóre jednak źródła podają, że wieś powstała dopiero w XVIII wieku, jako kolonia, w której osiedliło się kilku dragonów, jeszcze inni twierdzą, że powstała dopiero po wojnie trzydziestoletniej.

W latach dwudziestych XX wieku ewangelicy z Osin byli największą zwartą grupą na terenie obecnej gminy Komprachcice. Wtedy wzniesiono tu kościół ewangelicki im. Gustawa Adolfa.

Niemiecka nazwa wsi brzmiała Rothaus. Krótko po wojnie, kiedy Osiny znalazły się w granicach Polski, używano spolszczonej nazwy – Rotuz. Miejscowość liczy ok. 350 mieszkanców.

 

PIELGRZYMKI

OGŁOSZENIA

TRANSMISJA NA ŻYWO

     KLIKNIJ OBRAZEK!